List w butelce – odpowiedź Juliusa!
W kopercie znajdował się list w języku niemieckim i po polsku. Brzmiał trochę dziwnie, bo był tłumaczony internetowym translatorem, ale i tak wszystko dobrze zrozumieliśmy. Dowiedzieliśmy się, że ośmioletni Julius bardzo się ucieszył, gdy dostał przesyłkę od nas i pochwalił się swojej klasie listem z Polski. Dzieci z jego klasy postanowiły zrobić dla nas niespodzianki. Przygotowały nam kartki noworoczne z symbolami szczęścia: świnką- skarbonką, koniczynką, biedronką i podkową. Dostaliśmy też świecące w ciemności bransoletki i folder przedstawiający miejscowość w Niemczech, w której mieszka Julius.
To nie koniec naszej korespondencji z kolegą z Niemiec i uczniami z jego klasy.
Teraz zastanawiamy się, nad treścią odpowiedzi i tym, co miłego moglibyśmy przygotować dla drugoklasistów zza zachodniej granicy naszego kraju.
Oliwia Rybak i Ola Golańska,
klasa VIB, Szkoła Podstawowa nr 9 w Słupsku,
Oto początek historii:
Oliwia Rybak, uczennica Szkoły Podstawowej nr 9 w Słupsku, która corocznie organizuje wraz z Ligą Morską i Rzeczną Festiwal Piosenki Marynistycznej „ŁAJBA” znalazła na plaży niezwykły przedmiot – list w butelce. Wysłał go siedmioletni Julius, który mieszka w NeuluBheim w Niemczech.
Oliwia napisała:
„28 września poszłam z rodzicami na spacer po plaży. Nagle zobaczyłam na brzegu niebieską, plastikową butelkę, którą moja mama kopnęła nogą jak zwykły śmieć. Od razu zareagowałam i chwyciłam butelkę. Zainteresowała mnie, bo zauważyłam w niej znaczek pocztowy i jakąś tajemniczą kartkę w środku. Była zatkana korkiem. Pomyślałam, że to jest list wysłany starym morskim zwyczajem. Uczyliśmy się o tym w szkole podczas zajęć edukacji morskiej w zeszłym roku szkolnym. Wzięłam butelkę i zaniosłam do domu. Strasznie się namęczyliśmy z tatą, żeby ją otworzyć tak, by nie uszkodzić listu. Tata musiał rozcinać butelkę, żeby się dostać do wiadomości.
Okazało się, że w środku znajduje się list od siedmioletniego Niemca – Juliusa, który mieszka w NeuluBheim w Niemczech. Wrzucił list do morza 1 sierpnia br. w Hekendorf.
Byłam szczerze zaskoczona tym zdarzeniem, bo jest to wyjątkowe szczęście znaleźć list w butelce na plaży! Ja i moi rodzice bardzo się ucieszyliśmy naszym wspaniałym znaleziskiem. Czułam, że jestem wyjątkową szczęściarą.
Postanowiłam powiedzieć o tym liście mojej wychowawczyni. Byłam pewna, że się ucieszy! I tak też było. Zaraz następnego dnia na lekcji wychowawczej z całą klasą zabraliśmy się do odpisywania na list Juliusa. Pani podzieliła nas na grupy i każdy dostał inne zadanie. Jedni adresowali kopertę, drudzy redagowali list po polsku, trzeci pracowali nad dokładnym rozszyfrowaniem listu Juliusa z niemieckiego na polski. Nie było to łatwe, bo część liter była zamazana, bo tusz z długopisu rozpuściła woda. Dziewczyny uzdolnione plastycznie ozdabiały arkusz brystolu, na który chcieliśmy przepisać list, a ja przy komputerze pisałam tę relację.
Zadań było sporo i nie zdążyliśmy wszystkiego zrobić na jednej lekcji. Poświęciliśmy więc jeszcze lekcję języka polskiego na pracę, ale przecież pisanie listu, to też działanie polonistyczne, więc nawet nasza Pani nie miała wyrzutów sumienia, że tak się stało 😉 Kiedy list był już przepisany na czysto, wszyscy się pod nim podpisaliśmy i zrobiliśmy sobie wspólne zdjęcie, żeby Julius wiedział, jak wyglądamy i kto do niego napisał. Na koniec chłopcy siedli do komputera i sprawdzili, jak daleką drogę przebył list, który znalazłam w butelce. Na mapce widać, że przewędrował morzem kawał drogi! W prostej linii to 402 km!
Na koniec przyszło nam do głowy, że przecież Julius na pewno nie zna polskiego, więc trzeba przecież nasz list przetłumaczyć. Na szczęście w naszej klasie są uczniowie, którzy chodzą na zajęcia języka niemieckiego, jako języka mniejszości narodowych i chętnie się tym zajęli wraz ze szkolną germanistką – panią Dorotą Pietrzak. W ogóle list w butelce i to, że na niego odpowiadamy wywołało w całej szkole ogólne poruszenie. Pani sekretarka i pani dyrektor dały nam do koperty dla Juliusa marynistyczne upominki, nasza pani wydrukowała zdjęcia, pan od historii dorzucił polskie godło wykonane w metaloplastyce, kolega przyniósł stary medal, wrzuciliśmy też polskie monety, znaczki i folder o naszym mieście w języku angielskim, a dziewczyny wydrukowały z miejskiej strony www kolorowanki z zabytkami naszego miasta.
List został wysłany. Teraz czekamy na odpowiedź Juliusa. Szkoda, że nie mogliśmy zobaczyć jego miny, gdy dostał naszą przesyłkę i otworzył kopertę!… Mam nadzieję, że sprawiliśmy radość siedmioletniemu chłopcu z Niemiec i że Julius nam odpisze.”
Oliwia Rybak
klasa 6 b
Szkoła Podstawowa z Oddziałami Przyszpitalnymi nr 9 w Słupsku
A oto, co napisała w liście do Juliusa:
„Słupsk 01.10.2013
Hallo Julius!
Eine von unseren Schulkameradinnen Oliwia Rybak hat Deinen Brief in der Flasche am Strand in Darłowo gefunden. Darłowo ( deutsch Rügenwalde ) ist eine Stadt im Powiat Sławeński der polnischen Woiwodschaft Westpommern. Wir kommen aus Słupsk und besuchen die sechste Klasse Grundschule Nr.9. Wir sind 12 Jahre alt, also etwas älter als Du.
Wir waren angenehm überrascht, dass ausgerechnet jemand von unserer Klasse auf Deinen Brief getroffen ist! Du muss wissen, wir haben auch den Brief in der Flasche im Unterricht ( Maritime Bildung ) geschrieben . Wir hoffen, dass er auch von Kindern aus baltischen Ländern beantwortet wird.
Wir begrüßen Dich herzlich und schicken einige Kleinigkeiten, die mit unserer Stadt verbunden sind ( Malheft, Foto, kleine Karte).
Wir haben die Hoffnung, dass Du eine Reise nach unsere Heimat machst. Vielleicht treffen wir uns? Äußerst Du dich schriftlich auf diesen Brief? Wir geben die Hoffnung nicht auf!
6B”
Więcej o szkole na stronie:
http://redakcja.mammedia.pl/paper/preview/markersp9/14/1/2/