Na wieczną wachtę odszedł Komandor Eugeniusz Koczorowski

Odszedł na wieczną wachtę kmdr Eugeniusz Koczorowski -Kapitanów nauczyciel i przyjaciel. Był artystą malarzem i pisarzem. Jego historyczne morskie książki są ilustrowane Jego rysunkami. Jego książka „Ceremoniał morski” obowiązuje nas. Jego morskie książki uczą nas historii. Jego obrazy pokazują piękno morza i żaglowców. Wielki człowiek, działacz Ligi Morskiej.
Pogrzeb odbędzie się w Sopocie 27.11.2019 godz.1100.
Eugeniusz Koczorowski dzieciństwo i młodość spędził w Bydgoszczy, gdzie urodził się 24 grudnia 1929 r. Już od dziecka przejawiał wielki talent do rysunku. Tematyka morska pojawiła się w jego rysowaniu i malowaniu nie przypadkiem. Ojciec był przed wojna członkiem Ligi Morskiej i Kolonialnej, a on sam stał się aktywnym działaczem reaktywowanej Ligi Morskiej.

Za sprawą statków płynących Brdą przez Bydgoszcz w stronę morza postanowił zostać marynarzem, oficerem. W roku 1948 wstąpił do Oficerskiej Szkoły Marynarki Wojennej. W roku 1952 rozpoczął służbę w Marynarce Wojennej i równolegle rozwija zainteresowania tematyką historyczno – morską. Niezależnie od wspinania się po szczeblach kariery oficerskiej zdobywa warsztat historyka i pisarza na Uniwersytecie im. M. Kopernika w Toruniu oraz pogłębia warsztat plastyczny. Ostatecznie postanowił połączyć obie te dyscypliny twórcze, słusznie uważając, że słowo pisane w przypadku prezentacji tematyki historycznej, zwłaszcza batalistycznej, nie może odbyć się bez wsparcia rysunkiem czy obrazem. Historyk, pisarz, publicysta i artysta malarz w jednej osobie, jakim jest komandor Eugeniusz Koczorowski opublikował 18 książek zaopatrzonych każda w ponad 100 ilustracji autora. Ostatnia zaś książka pt. „Dzieje okrętu” w ponad 500 ilustracji barwnych, w sepii i czarno-białych.

Przez kilkadziesiąt lat swojej twórczej pracy wykonał też ponad 7000 rysunków którymi opatrywał setki artykułów, esejów, opowiadań oraz nowel. Ma na swoim koncie także setki grafik. obrazów olejnych, pasteli – znalazły one nabywców w kraju i zagranicą.
Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, nominowany Sopocianinem Stulecia (2001r.), „Zasłużony Działacz Morza”, „Zasłużony Działacz Kultury”.
Uczestniczył ikonografią, scenariuszem a także komentarzem w realizacji filmów dokumentalnych. Trwale związał się z Muzeum Marynarki Wojennej cierpliwie i twórczo przez wiele lat opracowując przyczynki w piórze i rysunku, które w końcu złożył w całość wizerunku polskiego oręża na morzu.

Dwie kadencje – 8 lat, pełnił stanowisko Prezesa Oddziału Stowarzyszenia Marynistów Polskich. Występował często w programach telewizyjnych m. in. w „Latającym Holendrze” TVP Gdańsk. Był stałym współpracownikiem „Przeglądu Morskiego”, „Tygodnika Morskiego”, Modelarza, „Morza”, „Głosu Wybrzeża”, „Bandery”, „Czasu”, „Wybrzeża”, „Kuriera Morskiego”, a często czasopism centralnych.

Jest autorem wznawianych do dzisiaj książki: „Bitwa pod Oliwą”, która doczekała się IV wydania; jest głównym współautorem „Ceremoniału morskiego” dopisując do jej wznowienia etykietę jachtową. Kolejne wydawnictwa autora, to książki: „Zarys dziejów Polski na morzu”, „Ludzie od masztów i żagli”, „Z eskulapem na morzu”, „Bitwa na Zalewie Wiślanym”.

W ciągu dziesiątków lat prezentował wiele wystaw indywidualnych, brał też udział w wystawach zbiorowych z pracami plastycznymi o tematyce morskiej.

Przez wiele lat pracował nad cyklem 86 obrazów poświęconych dziejom polskiego oręża na morzu dla Muzeum Marynarki Wojennej wykonując je w różnych technikach malarskich w okresie od Mieszka I do czasów współczesnych.
Jako działacz Ligi Morskiej uzyskiwał na jej działalność wysokie dofinansowania z Ministerstwa Edukacji Narodowej, Ministerstwa Kultury. Pozyskiwał miejsca w rejsach na statkach polskich armatorów dla twórców marynistów.

Brał udział w Kongresach Kultury Morskiej oraz w komisji reaktywującej Ligę Morską w której to organizacji pełnił przez 8 lat funkcję I vice-prezesa Zarządu Głównego.

Jako wychowawca i organizator opracował system i regulamin szkolenia młodzieży na polskich żaglowcach „Dar Młodzieży”, „Iskra”, „Generał Zaruski”; organizował w ramach ferii szkolnych warsztaty marynistyczne w Pucku, Piasecznie, Górkach Zachodnich a dla nauczycieli szkolenia marynistyczne wobec braku wiedzy morskiej w podręcznikach szkolnych.

Będąc Szefem Grupy Transportu Morskiego w Dowództwie Marynarki Wojennej i specjalistą od przewozu i przeładunku nietypowych ładunków w transporcie morskim współuczestniczył z PAN – em w załadunku i przewozie na Antarktydę zaopatrzenia stacji naukowej na Ging George w pierwszej ekspedycji statkami „Dalmor I” i „Zabrze”.

Tak więc w teorii i praktyce w ciągu całej pracy zawodowej i społecznej komandor Eugeniusz Koczorowski związał się ściśle z morzem.