Liga Morska i Rzeczna » ,,Nad nami Ligi Morskiej znak….” 2016 rokiem Feliksa Nowowiejskiego.

Kompozytor, dyrygent, autor muzyki do „Roty” Feliks Nowowiejski został patronem 2016 r. „Nowowiejski zawsze stał po stronie polskości i polskiej kultury” – głosi uchwała przyjęta przez Sejm RP. Podkreślono w niej, że artysta był autorem wielu pieśni patriotycznych, które umacniały tożsamość narodową Polaków. „W niepodległej Polsce brał czynny udział w tworzeniu i organizowaniu życia artystycznego..”. Kilka dni temu minęła 70. rocznica śmierci artysty, wirtuoza, kompozytora, szambelana papieskiego, wielkiego piewcy polskości. Urodzony w Barczewie na terenie zaboru pruskiego po uzyskaniu wykształcenia muzycznego w Świętej Lipce, Olsztynie, Berlinie i Ratyzbonie pracuje tworząc kolejne dzieła muzyczne. W Berlinie w zetknięciu z polską emigracją kompozytor poznał literaturę narodową i historię ojczyzny. Uczył się języka literackiego, zaczął komponować pieśni patriotyczne, organizował koncerty dla Polonii czym zjednał sobie jej sympatię i uznanie. Wtedy też kompozytor uświadomił sobie, że jego ojczyzną jest Polska – w 1909 r. powrócił do kraju. Skierował się do Krakowa, wówczas duchowej stolicy narodu. W tym też okresie, a dokładnie w roku 1910, powstała wzniosła pieśń do słów Marii Konopnickiej – Nie rzucim ziemi skąd nasz ród –

nazwana Rotą. Wykonana została po raz pierwszy na uroczystościach upamiętnienia bitwy grunwaldzkiej połączonych z odsłonięciem Pomnika Grunwaldzkiego. Uroczystości te uczyniły z niej drugi hymn narodowy. Od tej pory dźwięki Roty rozbrzmiewały we wszystkich walkach narodowo-wyzwoleńczych – Powstaniach Śląskich, Wielkopolskim oraz w Legionach Piłsudskiego, na frontach wschodnim i zachodnim II wojny światowej. W 1919 rodzina zamieszkuje w Poznaniu już w odrodzonej Polsce. Lata poznańskie należały do najbardziej twórczych w życiu kompozytora. Mieszkanie Nowowiejskich staje się miejscem spotkań elit intelektualnych Wielkopolski, organizowane są koncerty. W okresie międzywojennym skomponował wiele wielkich dzieł przeznaczonych na scenę operową i estradę. II wojnę światową ukrywając się przed Niemcami spędził w Krakowie. W okupacyjnych warunkach tworzy nadal. Nie było mu jednak dane dożyć prawykonania któregokolwiek z dzieł powstałych w latach wojny. Zmarł w Poznaniu w rok po wyzwoleniu Polski – 18 stycznia 1946 roku. Cztery dni później odbyły się uroczystości pogrzebowe. Tego dnia w stolicy Wielkopolski odwołano wszelkie „nielicujące z powagą chwili” imprezy, a wokół kościoła farnego, w którym ks. Józef Jany, w obecności kardynała Augusta Hlonda, odprawił żałobne nabożeństwo, zgromadziły się nieprawdopodobne rzesze poznaniaków pragnących oddać ostatni hołd swemu wielkiemu rodakowi. Wielotysięczny kondukt żałobny, który uformował się niebawem i na kilka godzin zupełnie sparaliżował ruch w śródmieściu, zatrzymał się m.in. przed gmachem ratusza, gdzie wspólnie odśpiewano Rotę oraz symbolicznie pożegnano Zmarłego przy dźwiękach wykonanego specjalnie dlań hejnału. Tego samego dnia doczesne szczątki Feliksa Nowowiejskiego spoczęły w podziemiach Krypty Zasłużonych Wielkopolan na Wzgórzu św. Wojciecha.
11 listopada 2015 roku w wielu miejscach na świecie, podczas okolicznościowych, narodowych uroczystości odśpiewano „Hymn Floty Polskiej” znany również jako „Hymn do Bałtyku”. Jest on obecnie oficjalnym hymnem Ligi Morskiej i Rzecznej.

Marek Padjas