Autorzy zwracają uwagę na fakt, że wielu działaczy międzywojennej Ligi było prominentami zawodowo związanymi z morzem i gospodarką morską, byli to także parlamentarzyści czy przedstawiciele władzy wykonawczej najwyższego i średniego szczebla, jak ministrowie, wiceministrowie, wojewodowie czy starostowie. „Te właśnie osoby – piszą –zapewniały dostęp członkom Ligi do najwyższych czynników decydenckich w państwie”.
Książka składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym pt. „Liga Morska i Kolonialna w latach 1918-1939” scharakteryzowana została działalność organizacji w okresie międzywojennym od chwili powstania, a więc budowanie struktury Ligi i nadawanie wyrazistego charakteru jej działalności poprzez przyjęcie i realizację idei, dotyczących przemian świadomościowych społeczeństwa i szerokiej jego edukacji ukierunkowanej na morze i gospodarkę morską. W drugim rozdziale autorzy opisują Marynarkę Wojenną okresu międzywojennego, która była rówieśniczką Ligi, obie więc współpracowały ze sobą i miały niezwykle szerokie poparcie społeczne. Liga podejmowała też inicjatywy w rodzaju Funduszu Obrony Morskiej na rzecz unowocześniania morskich sił zbrojnych. Dla przypomnienia, dzięki ofiarności społeczeństwa m.in. zgromadzone m.in. w ramach tego funduszu środki pozwoliły na sfinansowanie budowy okrętu podwodnego ORP „Orzeł” oraz czterech ścigaczy. W czwartym wreszcie rozdziale możemy przeczytać o życiu i pracy siedmiu głównych działaczy międzywojennej Ligi na czele z admirałem Kazimierzem Porębskim.
Gorąco polecamy lekturę jej książki, która, niewątpliwie, poszerza naszą wiedzę o historii dzisiejszej Ligi Morskiej i Rzecznej, będącej spadkobierczynią tamtej Ligi z lat międzywojennych.