20 stycznia minęło 82 lata od śmierci wiceadmirała Kazimierza Porębskiego – inicjatora powołania do życia Stowarzyszenia Bandera Polska, będącego protoplastą kolejno Ligi Żeglugi Polskiej, Ligi Morskiej i Rzecznej, i w końcu w 1930 roku Ligi Morskiej i Kolonialnej. Inicjator powołania do życia floty Marynarki Handlowej, szef Kierownictwa Marynarki Wojennej, dowódca Marynarki Wojennej w latach 1919-1925.
Urodził się w Wilnie w 1872 roku, po ukończeniu szkoły wstąpił do Morskiego Korpusu Kadetów w Sankt. Petersburgu. Służąc w rosyjskiej Marynarce Wojennej Rosji piął się po szczeblach wojskowej kariery, której ukoronowaniem było uzyskanie stopnia kontradmirała. Porębski dowodził okrętami i brygadą pancerników w wojnie rosyjsko-japońskiej. Po ukończeniu szkoły oficerskiej pływał na okrętach różnych klas, głównie na Oceanie Arktycznym, Morzu Ochockim i Morzu Japońskim. Po wyokrętowaniu w 1902 skierowany do stoczniowej komisji nadzoru budowy krążownika „Nowik” w Stoczni Schichaua w Gdańsku. Od 1910 do 1913 pływał na Morzu Bałtyckim i Morzu Północnym by następnie zostać dowódcą brygady pancerników floty czarnomorskiej. W połowie 1918 został zwolniony ze służby w rosyjskiej Marynarce Wojennej wskutek działalności w polskich organizacjach konspiracyjnych. Pod koniec tegoż roku przyjechał do Warszawy i wkrótce stał się inicjatorem powołania Stowarzyszenia „Bandera Polska”. Była to organizacja mająca, zgodnie z zapisami statutowymi, upowszechniać wiedzę na temat swojej działalności i promować sprawy morskie. Stowarzyszenie w kolejnych latach swej działalności ewoluowało w kierunku organizacji masowej, w 1920 roku zmieniło nazwę na Liga Żeglugi Polskiej, cztery lata później ponownie zmieniono nazwę, na Ligę Morską i Rzeczną, w 1930 roku ponownie modyfikacji uległa nazwa organizacji, która tym razem brzmiała Liga Morska i Kolonialna. Już pod koniec lat trzydziestych liczyło prawie milion członków będąc drugą pod względem liczebności, po ruchu harcerskim, organizacją społeczną.
Po odzyskaniu niepodległości admirał Porębski przejmował od Niemców urządzenia techniczne na Wiśle. W czasie wojny polsko-bolszewickiej kierował żeglugą wojenną na Wiśle. Na początku 1922 został wyznaczony na stanowisko szefa Kierownictwa Marynarki Wojennej, utworzonego w miejsce Departamentu dla Spraw Morskich. Z jego inicjatywy powołano flotę Marynarki Handlowej oraz Szkołę Morską w Tczewie, stworzył również plany rozwoju Marynarki Wojennej. Wspierał budowę portu w Gdyni, był współzałożycielem Yacht Klubu Polskiego. Niewielu jest chyba Ludzi bardziej zasłużonych dla rozwoju floty handlowej i wojennej w II RP niż admirał Kazimierz Porębski. Zmarł po długich i ciężkich cierpieniach w Warszawie, 20 stycznia 1933 roku. Pochowany został na cmentarzu cywilnym na Powązkach. Prof. Sachaliński tak o nim napisał: „W dziejach nowożytnej polskiej pracy na morzu znajdujemy niewielu ludzi tak całkowicie oddanych idei odbudowy ojczystej gospodarki morskiej, jak admirał Kazimierz Porębski. Był wręcz wyznawcą idei budowy Polski morskiej. W bardzo złożonej sytuacji politycznej, gospodarczej i społecznej pierwszych lat II Rzeczpospolitej podjął gigantyczny trud opracowania założeń polityki morskiej i próby ich realizowania”.
Wypowiedź Kazimierza Porębskiego:
„Morze polskie nie jest tylko morzem przy brzegu polskim; jest ono również bezgranicznym szlakiem wodnym. Którym polski żeglarz i okręt polski płyną od tego brzegu na krańce całego świata”.
Zebrał: Marek Padjas